ژوپین| رزماری (اکلیل کوهی) از آن دسته گیاهانی است که در طب سنتی و در پژوهش‌های نوین دارویی هم‌زمان جایگاه دارد؛ گیاهی همیشه‌سبز با برگ‌های سوزنی و بوی تند کاموری که بیشتر به‌عنوان ادویه می‌شناسیمش، اما خواص دارویی آن به تفکیک اندام‌ها قابل مرور است.
۱. مغز و حافظه
رزماری سرشار از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی مانند اسید رزمارینیک و کارنوزیک اسید است. بررسی‌ها نشان می‌دهد بوییدن و مصرف دمنوش آن می‌تواند بر تمرکز، هوشیاری و سرعت پردازش ذهنی اثر بگذارد؛ ویژگی‌ای که نام «گیاه حافظه» را برایش جا انداخته است.
۲. دستگاه گوارش و کبد
مصرف متعادل دمنوش رزماری به روان شدن ترشحات صفرا و بهبود هضم کمک می‌کند. در طب سنتی نیز از آن برای رفع نفخ، سوءهاضمه و تقویت عملکرد کبد استفاده می‌شود.
۳. دستگاه تنفسی
بوی رزماری و بخور آن راهی برای باز شدن مجاری تنفسی در سرماخوردگی و احتقان است. اسانس آن در ترکیب با روغن حامل، به‌صورت مالش روی سینه، تسکین سرفه را هدف می‌گیرد.
۴. گردش خون و مویرگ‌ها
رزماری محرک گردش خون است. مالش موضعی روغن رقیق آن با حس گرمی همراه است و به همین دلیل در ترکیب با روغن کرچک یا روغن زیتون برای مassage نواحی خسته به کار می‌رود.
۵. پوست و مو
اسانس رزماری در فرآورده‌های تقویت مو پرکاربرد است و در برخی مطالعات تأثیر مثبتی بر رشد موی سر گزارش شده است. آنتی‌اکسیدان‌های آن نیز در محصولات ضدپیری پوست حضور دارند.
۶. استخوان و مفاصل
خواص ضدالتهابی رزماری در تسکین دردهای عضلانی و مفصلی، به‌ویژه در قالب کمپرس گرم یا روغن موضعی، کاربرد سنتی دارد.
۷. سیستم ایمنی و ضدعفونی
رزماری دارای ترکیبات ضدمikروب است؛ از همین رو در آشپزی، هم طعم می‌دهد و هم نقش نگهدارنده طبیعی را بازی می‌کند.
هشدارها و ملاحظات مصرف
مصرف اسانس رزماری در بارداری و شیردهی، صرع و فشار خون بالا بدون مشورت با پزشک توصیه نمی‌شود.
اسانس را هرگز بدون رقیق کردن و به شکل خوراکی مصرف نکنید؛ روغن خوراکی باید با آب یا روغن حامل ترکیب شود.
در مصرف موضعی، نخست تست حساسیت روی بخش کوچکی از پوست انجام شود.
افراد دارای بیماری مزمن یا مصرف داروهای خاص، دوز و مدت مصرف را با پزشک یا داروساز تنظیم کنند.
بیشتر بخوانید
منبع خبر: منیبان
ارسال نظر (0)
لطفاً نظرات مرتبط، محترمانه و مفید ارسال کنید.