ژوپین| جورجی مامارداشویلی با شالی قرمز و سفید دور گردنش، برای انجام مصاحبه‌های پس از بازی مقابل خبرنگاران حاضر شد. دقایقی پیش از آن، هم‌تیمی‌هایش در زمین او را در آغوش گرفته بودند؛ دروازه‌بان لیورپول با درخشش در ضربات پنالتی، نقش مهمی در پیروزی تیمش مقابل چلسی و صعود به مرحله یک‌چهارم نهایی جام اتحادیه انگلیس داشت.
این مسابقه در بیشتر دقایق، جدالی فرسایشی بود و دو تیم نتوانستند در جریان بازی برتری خود را به حریف تحمیل کنند. مورگان راجرز و کودی خاکپو در نیمه نخست، هر کدام یک بار از روی نقطه پنالتی گلزنی کردند تا سرنوشت بازی به ضربات پنالتی کشیده شود. با این حال، وقتی بازیکنان لیورپول مقابل جایگاه کوپ، با آهنگ «وان کیس» از دوا لیپا، یکی از ترانه‌های محبوب جشن‌های این باشگاه، به شادی پرداختند، دیگر فرصتی برای فکر کردن به نقاط ضعف تیم باقی نمانده بود.
این فقط یک مسابقه در مرحله یک‌هشتم نهایی جام اتحادیه بود و هنوز بخش زیادی از فصل باقی مانده است؛ اما چنین شب‌هایی همان چیزی است که هواداران آنفیلد برایش لحظه‌شماری می‌کنند. این لحظات در شکل‌گیری شخصیت یک تیم نقش دارند و لیورپولِ آندونی ایرائولا، پس از دوره‌ای پرتنش در داخل و خارج از زمین، حالا کم‌کم نشانه‌های پیشرفت را بروز می‌دهد.
سرمربی لیورپول پس از بازی گفت: «این اتحاد را احساس می‌کنم و از اینکه چنین حسی دارم، بسیار خوشحالم. این موضوع اهمیت زیادی دارد. باید همین احساسی را که اکنون داریم، حفظ کنیم. بازیکنان حمایت هواداران روی سکوها را احساس می‌کنند و وقتی همه در کنار هم باشیم، فضای فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کنیم. حتی زمانی که عقب بودیم، این حس وجود داشت که باید ادامه بدهیم و بجنگیم. بسیاری از بازیکنان کمک زیادی به ما کرده‌اند. این سومین بازی خانگی ما بود که در پایان آن احساس خوبی داشتیم. یکشنبه هم مسابقه بزرگی در پیش داریم و باید تلاش کنیم این چهار بازی خانگی متوالی را به بهترین شکل ممکن به پایان برسانیم.»
این دیدار، ششمین مسابقه لیورپول در برنامه فشرده ۹ بازی طی ۲۹ روز بود. ایرائولا نیز در مقایسه با ترکیب تیمش در پیروزی ۲ بر صفر مقابل برایتون در روز یکشنبه، هفت تغییر ایجاد کرد و ستاره‌هایی مانند الکساندر ایساک، فلوریان ویرتس و بردلی بارکولا را روی نیمکت نشاند.
چلسی نیز چند بازیکن کلیدی خود را در اختیار نداشت که کول پالمر یکی از آن‌ها بود. این بازیکن پس از اخراج در دیدار آخر هفته مقابل تاتنهام، محرومیت یک‌جلسه‌ای خود را سپری می‌کرد.
این مسابقه سومین دیدار از چهار بازی خانگی متوالی لیورپول بود و ارتباط میان بازیکنان و هواداران، بیش از گذشته در حال تقویت شدن است. این اتحاد در ضربات پنالتی نیز جلوه بیشتری پیدا کرد. هواداران جایگاه کوپ با تشویق و خواندن سرودهای مخصوص باشگاه، از تک‌تک بازیکنان لیورپول هنگام نزدیک شدن به نقطه پنالتی حمایت می‌کردند. وقتی کوستاس سیمیکاس ضربه خود را از بالای دروازه به بیرون فرستاد، هم‌تیمی‌هایش بلافاصله برای دلگرمی به سمت او رفتند. پس از مهار ضربه گراونبرخ توسط پندرس نیز همین اتفاق تکرار شد.
مامارداشویلی با مهار ضربه امانوئل امگاها، بازیکن تازه‌وارد چلسی، امیدهای تیمش را زنده نگه داشت. بازیکنان لیورپول که با نگرانی از نزدیکی خط میانی زمین ضربات را تماشا می‌کردند، با خوشحالی مشت‌های خود را در هوا تکان دادند. سپس جو گومز پشت توپ ایستاد؛ بازیکنی که در ۲۷۹ بازی قبلی خود برای لیورپول هرگز گل نزده بود و پیش از این نیز در هیچ مسابقه رسمی ضربه پنالتی نزده بود. او توپ را با دقت به گوشه بالای دروازه فرستاد تا جایگاه کوپ غرق در شادی شود. در نهایت، فوفانا ضربه پنالتی خود را از بالای دروازه به بیرون فرستاد تا لیورپول جواز حضور در مرحله یک‌چهارم نهایی را به دست آورد؛ جایی که باید به مصاف بورنموث برود.
بی‌تردید، جنگندگی و سرسختی لیورپول نقش مهمی در بازگشت تدریجی این تیم به مسیر موفقیت تحت هدایت ایرائولا داشته است. این تیم هنوز در ابتدای مسیر قرار دارد و برای اثبات توانایی‌هایش راه زیادی پیش رو دارد، اما نشانه‌های اولیه امیدوارکننده هستند.
لیورپول روز یکشنبه در دیداری دشوار به مصاف آرسنال، قهرمان لیگ برتر انگلیس، خواهد رفت. این مسابقه احتمالاً سخت‌ترین آزمون این تیم از زمان حضور سرمربی جدیدش خواهد بود. لیورپولِ ایرائولا هنوز به تیمی کامل و بی‌نقص تبدیل نشده است، اما دست‌کم نشان داده که برای جنگیدن، مقاومت در برابر فشار و عبور از چالش‌ها آمادگی دارد.
بیشتر بخوانید
لینک خبر: مشاهده خبر اصلی
ارسال نظر (0)
لطفاً نظرات مرتبط، محترمانه و مفید ارسال کنید.