◆یک مشهدی در محاصره ۹ مازندرانی؛ از اخراج از اردو بخاطر قرمه سبزی تا قهرمانی جهان

ژوپین| احمد محمدنژاد جوان، تنها ملی‌پوش غیر مازندرانی در تیم ملی کشتی آزاد ما بود که به مسابقات جهانی ۲۰۲۶ آستانه رفت. او از زمانی که فقط ۱۷ سال سن داشت و همزمان در رده های نوجوانان و جوانان کشتی می‌گرفت، آمد و در مسابقات بزرگسالان به عنوان پدیده، مدعیان اصلی دوبنده تیم ملی در وزن اول را برد. جوان روی تشک جسارتی داشت که همه می‌دانند در کشتی، برای رسیدن به مدال جهانی و در کنار تمام تمرینات و توانمندی‌های فنی و بدنسازی، برای کسب مدال لازم است.

 پیش‌بینی‌ها محقق شد. احمد جوان به تیم ملی رسید و سال قبل مدال نقره جهان در ۶۱ کیلو را گرفت. وزنی که المپیکی نیست و با توجه به خلا کشتی آزاد ایران در وزن اول یعنی ۵۷ کیلو خیلی‌ها پیشنهاد می‌دادند او در این وزن کشتی بگیرد تا بتواند مدال المپیکی بیاورد. اما احمد جوان نمی توانست و نمی‌تواند چنین کند!

 ما در طول تاریخ، سبک وزن‌هایی داشتیم که در خود مسابقات جهانی به دلیل اضافه وزن حذف شده‌اند! از ناصر زینل نیا -همشهری جوان- تا همین میلاد والی‌زاده و احمد جوان به همین دلیل به ۶۱ کیلو رفت که نمی توانست به ۵۷ برسد. او در آستانه سفر تیم به مسابقات جهانی پرده از یک راز برداشت که اگر در زمان وقوع افشا می شد، تیم را به حاشیه ای بزرگ دچار می کرد!

 اینکه او سه بار، وقتی از اردوها برای استراحت به خانه می‌رفته با اضافه وزن برگشته و بار آخر، تعهد سفت و سخت کتبی داده که در صورت تکرار این نافرمانی غیرحرفه‌ای، از تیم ملی اخراج و حق اعتراض ندارد. احمد با وجود داشتن دستور رژیم غذایی نمی توانسته برابر قرمه سبزی مادرش مقاومت کند!

 کشتی‌گیری که برای رسیدن به سر وزن ۶۱ این همه مشکل دارد، قاعدتاً نمی‌تواند ۴ کیلو دیگر کم کند. آن هم در سبک وزن که کم کردن هر یک گرم، پروسه‌ای طولانی می‌طلبد و در سن بالا برای سلامتی قهرمان ضرر دارد. اما این مسئله تنها افشاگری احمد جوان در آن مصاحبه قبل از اعزام نبود! احمد از حال و هوای محاصره در اردو بین ۹ مازندرانی، خاطره شب فینال سال قبل را مثال آورد.

 زمانی که در جهانی ۲۰۲۵ احمد جوان فینالیست و مشخص شد از آن طرف زاهور اگوئف به فینال آمده و او شب قبل سر شام، پیش سایر ملی‌پوشان با همان روحیه و اعتماد به نفس و جسارتی که لازمه مدال آوریست، شروع می‌کند به تعریف رویاها و خواب‌هایش، اینکه کدام فنون را شگرد دارد که می‌تواند قهرمان روس را با آنها ببرد. جوان با خنده از واکنش ملی پوشان دیگر گفت که با لهجه مازندرانی، می‌گفتند: «ای چی چی گنه!»

 البته که حق با بروبچه‌های مازندرانی بود. آنها تجربه بیشتری در مسابقات جهانی داشتند و اوگوئف را خوب می‌شناختند. کسی که با طلاهای پی در پی جهان و المپیک بدون باخت بود تا اینکه در پی جنگ اوکراین، روس‌ها شانس حضور در مسابقات جهانی را از دست دادند. بلافاصله از جایی که اجازه پیدا کرد بدون پرچم مسابقه بدهد، به جهانی سال قبل آمد و در فینال احمد جوان را با امتیاز عالی برد!

 امسال اما جوان رویاها را روی تشک آورد و به حقیقت تبدیل کرد. حقیقتی که حالا می‌تواند تبدیل به کابوسی برای آینده او شود. قهرمانانی همچون زاهور اوگوئف بی دلیل صاحب چندین مدال متوالی جهان و المپیک نمی‌شوند. آنها با یک قهرمانی اشباع نمی‌شوند و با یک شکست ناامید، کار می‌کنند و می‌آیند و انتقام می‌گیرند.

 از همین امروز که هنوز احمد جوان به کشور برنگشته، اوگوئف کار روی کشتی او را شروع کرده و اگر متقابلاً ما هم چنین نکنیم و در باد این برد بخوابیم، سال بعد شکست تلخی در انتظار قهرمان جوان جهان ما خواهد بود.

لینک خبر: مشاهده خبر اصلی