در نقشه دشمن بازی نکنیم!

ژوپین| یادداشت مهمان، عباس محمدیان، پژوهشگر حکمرانی فرهنگی: در آستانه ازسرگیری مجدد جنگ هستیم. سطح هشدارها و دامنه تنش‌ها دارد بالا و بالاتر می‌رود. این یک واقعیت میدانی است اما فقط در میدان نمی‌ماند که در ما به ازای واقعی آن یعنی میدانِ مجازی یا همان فضای مجازی هم به شدت دنبال می‌شود.

به واقع، در هیاهوی اخبار جنگ، بازار جذب مخاطب و فالور در بسیاری از کانال‌های خبری و تحلیلی داغ می‌شود حتی داغ تر از میدان واقعی. آنچه باید گفت این است که در میدان واقعی جنگ، ما بخشی از ماجراییم. همه چیز به اراده ما بستگی ندارد اما در میدان مجازی، اگر از تلاش دشمن در جنگ ترکیبی به سلامت عبور کنیم در میدان خود ساخته مجازی گرفتار خواهیم شد.

گرفتار کسانی که حاضرند « همه چیز» را فدای جذب فالوور و دنبال کننده کنند. برایشان لایک مهم است نه بلایی که بر سر افکار عمومی می‌آورند. آنچه براساس تخصص و تجربه می‌توانم بگویم این است که در وضعیتی که گرفتار آن هستیم، همه ما به ویژه در فجازی باید مراقبت کنیم تا بر نگرانی جامعه افزوده نشود. نباید فضا سازی کرد. نباید غبار برافروخت. نباید با بزرگ نمایی تهدیدات دشمن، مردم را ترساند. این عملا ایفای نقش در نقشه دشمن است.

بازی در پازل عملیات روانی جبهه استکبار و صهیونیسم است. بله، جنگ احتمال بالایی دارد اما جهان سیاست دنیای احتمالات است. دنیای متغیرهاست. گاه یک متغیر شکل می‌گیرد و همه چیز را تغییر می‌دهد. گیریم که هیچ متغیری اتفاق نیفتد. گیریم که همه چیز برای جنگ آماده باشد باز نباید ما با کار غیر حرفه‌ای و ملی ستیزانه و ضدایرانی کاری بکنیم که دشمن می‌خواهد.

فضا سازی رسانه‌ای می‌تواند باعث شکل گیری خطای محاسباتی شود. از آن نوعی که دشمن را به خطایی سوق دهد که می‌تواند ما را بشکند. این خطاست اما خطرات زیادی پیامد دارد. چنان که پیش از این و در دو جنگ پیشین داشت. دشمن براثر خطای ادراکی و تحلیلی، جنگ را شروع کرد اما به نتایجی که می‌خواست نرسید.

اما همین شکست او برای ما هم گران و بسیار گران تمام شد. رهبر معظم و فرماندهان عالی و دانشمندان و نوگلان ما به شهادت رسیدند. منابع بزرگ انسانی ما قربانی شدند. سرمایه‌های مادی ما آسیب جدی دید. این تجربه باید عبرت شود تا ما کاری نکیم که دشمن به خطای محاسباتی مجدد بیفتد. صحنه آرایی فیک از جامعه او را به طمع می‌اندازد و الا در واقعیت میدانی ما با آمریکا و رژیک صهیونیستی در نوبت‌های قبلی جنگیده‌ایم. علیرغم برخی خسارت‌ها، ضربات سهمگین و تعیین‌کننده بر قدرت‌شیطانی رژیم صهیونی و آمریکا وارد کردیم. هژمون ابرقدرتی شان را شکستیم و به جهان نشان دادیم می شود « ایستاد».

پس در جهان واقعی، احتمال وقوع جنگ موضوع جدیدی نیست. هر آن احتمال دارد «ساعت صفر» فرابرسد و جنگ آغاز شود. آنچه ما به عنوان فعالان رسانه در فضای رسمی و مجازی باید انجام دهیم،همان است که هر ایرانی شرافتمند در جای خود انجام می‌دهد. سرباز در میدان و مردم در خیابان و اهالی رسانه در مدیریت اذهان.

ما در پیچ بزرگ تاریخی قرار داریم. درک حساسیت موضوع و فعالیت تمام ساحتی و تمام ایرانی باعث می شوداز این« نبرد تمدنی» سربلند بیرون اییم. رزمندگان در میدان دست به ماشه‌اند. مردم در خیابان دست‌هاشان مشت است، رسانه که تمام قد میدان داری کند، مچ دشمن را می‌خوابانیم و مشتش را باز می‌کنیم.