ژوپین| خبرگزاری مهر، گروه بین‌الملل: در آمریکا، انتخابات فدرال طبق سنتی نزدیک به دو قرن، در نخستین سه‌شنبه پس از نخستین دوشنبه ماه نوامبر برگزار می‌شود؛ قاعده‌ای که شاید در نگاه نخست تصمیمی ساده درباره زمان برگزاری انتخابات به نظر برسد، اما ریشه‌های آن را باید در شرایط اقتصادی، اجتماعی، مذهبی و حتی امکانات حمل‌ونقل آمریکا در قرن نوزدهم جست‌وجو کرد. زمانی که بخش بزرگی از جمعیت این کشور در مناطق روستایی زندگی می‌کردند و سفر به محل رأی‌گیری ممکن بود ساعت‌ها یا حتی یک روز کامل زمان ببرد.
نوامبر؛ فاصله میان برداشت محصول و آغاز زمستان
انتخابات ماه نوامبر بیش از هر چیز با ساختار اقتصادی جامعه آمریکا در نیمه نخست قرن نوزدهم ارتباط داشت. در آن دوره، کشاورزی سهم مهمی در زندگی اقتصادی و اجتماعی مردم داشت و بخش قابل توجهی از جمعیت در فعالیت‌های زراعی مشغول بودند. به همین دلیل، تعیین زمان انتخابات باید با تقویم کشاورزی هماهنگ می‌شد. ماه‌های تابستان و اوایل پاییز، دوره‌ای پرمشغله برای کشاورزان بود. برداشت محصول و آماده‌سازی زمین برای فصل بعد، فرصت چندانی برای سفر و حضور در مراکز رأی‌گیری باقی نمی‌گذاشت. در مقابل، اوایل نوامبر معمولاً زمانی بود که بخش عمده برداشت محصول به پایان رسیده بود و کشاورزان فرصت بیشتری برای مشارکت در انتخابات داشتند. عامل دوم، شرایط آب‌وهوایی بود. زمستان در بخش‌هایی از ایالات متحده، به‌ویژه مناطق شمالی، با سرمای شدید، بارش برف و دشواری رفت‌وآمد همراه می‌شد. در دورانی که جاده‌های امروزی، خودرو و شبکه حمل‌ونقل گسترده وجود نداشت، سفر با اسب یا درشکه در چنین شرایطی می‌توانست بسیار دشوار باشد. بنابراین، اوایل نوامبر از نظر زمانی نقطه‌ای میان پایان فصل برداشت و آغاز سرمای جدی زمستان محسوب می‌شد؛ فرصتی که هم با برنامه کاری کشاورزان سازگار بود و هم امکان رفت‌وآمد به مراکز رأی‌گیری را افزایش می‌داد.
چرا سه‌شنبه و نه دوشنبه یا چهارشنبه؟
انتخاب روز سه‌شنبه نیز با سبک زندگی و باورهای اجتماعی آن زمان ارتباط داشت. یکشنبه برای بخش بزرگی از جامعه مسیحی آمریکا روز عبادت و استراحت مذهبی بود و سفرهای طولانی در این روز مطلوب تلقی نمی‌شد. از سوی دیگر، بسیاری از رأی‌دهندگان ساکن مناطق روستایی برای رسیدن به مراکز رأی‌گیری باید مسافت زیادی را طی می‌کردند. اگر انتخابات در روز دوشنبه برگزار می‌شد، این افراد ناچار بودند روز یکشنبه سفر کنند؛ موضوعی که با ملاحظات مذهبی آن دوره سازگار نبود. برگزاری انتخابات در روز سه‌شنبه این امکان را فراهم می‌کرد که مردم دوشنبه حرکت کنند، شب را در مسیر یا نزدیک محل رأی‌گیری بگذرانند و روز بعد رأی خود را به صندوق بیندازند. چهارشنبه نیز در برخی مناطق روز مهمی برای فعالیت‌های تجاری و بازارهای هفتگی بود و انتخاب آن می‌توانست با برنامه اقتصادی و کاری مردم تداخل پیدا کند. به این ترتیب، سه‌شنبه به گزینه‌ای تبدیل شد که از یک سو امکان سفر پس از تعطیلی مذهبی یکشنبه را فراهم می‌کرد و از سوی دیگر، کمتر با فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی روزهای دیگر هفته تداخل داشت.
قانون ۱۸۴۵؛ پایان انتخابات در روزهای متفاوت
با این حال، انتخاب سه‌شنبه و نوامبر فقط به ملاحظات کشاورزی و رفت‌وآمد محدود نمی‌شد. یکی از انگیزه‌های مهم کنگره آمریکا برای تعیین یک روز واحد، نگرانی از پیامدهای برگزاری انتخابات در روزهای متفاوت در ایالت‌های مختلف بود. پیش از سال ۱۸۴۵، ایالت‌ها در تعیین زمان انتخاب نمایندگان مجمع گزینندگان رئیس‌جمهور آزادی بیشتری داشتند و انتخابات ریاست‌جمهوری در یک بازه زمانی چندروزه و حتی چند هفته‌ای برگزار می‌شد. این وضعیت با گسترش ارتباطات و حمل‌ونقل، به یک مسئله سیاسی تبدیل شد. زیرا انتشار نتایج انتخابات در ایالت‌هایی که زودتر رأی‌گیری کرده بودند، می‌توانست بر رفتار رأی‌دهندگان در ایالت‌هایی که هنوز انتخابات در آنها برگزار نشده بود تأثیر بگذارد. نگرانی از اعمال نفوذ، دستکاری و تقلب انتخاباتی در چنین شرایطی افزایش یافته بود. به همین دلیل، کنگره در ۲۳ ژانویه ۱۸۴۵ قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن، انتخاب گزینندگان رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور در تمام ایالت‌ها باید در روز سه‌شنبه پس از نخستین دوشنبه ماه نوامبر انجام می‌شد. این قانون در ابتدا مشخصاً درباره انتخابات گزینندگان ریاست‌جمهوری بود، نه تمام انتخابات فدرال. نخستین انتخابات ریاست‌جمهوری که بر اساس این قاعده در سراسر کشور در یک روز برگزار شد،انتخابات سال ۱۸۴۸ بود.
در ادامه، کنگره در سال ۱۸۷۲ زمان انتخابات مجلس نمایندگان را نیز با همین قاعده هماهنگ کرد؛ قانونی که از سال ۱۸۷۶ اجرایی شد. پس از تصویب متمم هفدهم قانون اساسی و فراهم شدن زمینه انتخاب مستقیم سناتورها از سوی مردم، انتخابات سنا نیز در چارچوب همین تقویم انتخاباتی قرار گرفت.
چرا نخستین سه‌شنبه پس از نخستین دوشنبه؟
در این قاعده یک جزئیات حقوقی نیز وجود دارد که اهمیت تاریخی دارد: انتخابات لزوماً در نخستین سه‌شنبه ماه نوامبر برگزار نمی‌شود، بلکه باید در نخستین سه‌شنبه پس از نخستین دوشنبه این ماه باشد. این فرمول مانع از آن می‌شود که انتخابات در اول نوامبر برگزار شود. اول نوامبر در آن دوره از نظر مذهبی و تجاری اهمیت داشت و در برخی مناطق، روز مناسبی برای فعالیت‌های دادگاهی و حساب‌وکتاب تجار محسوب می‌شد. بنابراین، قانون‌گذاران با انتخاب این فرمول تلاش کردند از تداخل انتخابات با مناسبت‌ها و برنامه‌های معمول آن روز جلوگیری کنند.
سنتی متعلق به قرن نوزدهم در جامعه‌ای کاملاً متفاوت
امروز جامعه آمریکا با شرایط سال ۱۸۴۵ تفاوت بنیادین دارد. سهم کشاورزی در اقتصاد کاهش یافته، شهرنشینی گسترش پیدا کرده و خودرو، قطار، هواپیما و شبکه‌های ارتباطی، محدودیت‌های گذشته برای سفر را تا حد زیادی از میان برده‌اند. با این حال، قاعده سه‌شنبه نوامبر همچنان در انتخابات فدرال پابرجاست. البته این سنت در سال‌های اخیر با انتقادهایی نیز روبه‌رو بوده است. برگزاری انتخابات در روز کاری هفته می‌تواند برای کارمندان، کارگران و افرادی که امکان ترک محل کار خود را ندارند، دشواری‌هایی ایجاد کند. همین مسئله باعث شده است که موضوع تعطیل رسمی روز انتخابات یا انتقال آن به آخر هفته، بارها در مباحث سیاسی آمریکا مطرح شود. در عین حال، رأی‌گیری زودهنگام و رأی‌گیری پستی در بسیاری از ایالت‌ها بخشی از این محدودیت را کاهش داده است. در نهایت، انتخاب سه‌شنبه پس از نخستین دوشنبه نوامبر را باید حاصل ترکیب چند ملاحظه تاریخی دانست: پایان فصل برداشت، پیشگیری از دشواری سفر در زمستان، رعایت تعطیلی مذهبی یکشنبه، هماهنگی با فعالیت‌های اقتصادی و مهم‌تر از همه، ایجاد یک روز واحد برای انتخابات ریاست‌جمهوری و کاهش امکان تأثیرگذاری نتایج ایالت‌ها بر یکدیگر. قاعده‌ای که در ابتدا برای پاسخ به نیازهای یک جامعه کشاورزی و محدودیت‌های حمل‌ونقل قرن نوزدهم شکل گرفت، اکنون به یکی از ویژگی‌های متمایز نظام انتخاباتی آمریکا تبدیل شده است؛ سنتی که نشان می‌دهد چگونه تصمیم‌های اجرایی و ظاهراً ساده می‌توانند در گذر زمان به بخشی پایدار از ساختار سیاسی یک کشور تبدیل شوند.
بیشتر بخوانید
منبع خبر: مهر
ارسال نظر (0)
لطفاً نظرات مرتبط، محترمانه و مفید ارسال کنید.